De gevaren van de onuitgesproken woorden

Twee organisaties hebben samen al in vele allianties en partnerships gezeten. De twee organisaties kennen elkaar goed en sommige mensen zijn ooit zelfs directe collega’s geweest. Ze hebben vele nauwe banden, die zouden moeten zorgen voor een soepele samenwerking.

Terwijl de relatie vorderde, begonnen de beide partners maar gewoon aan te nemen dat de ander wist wat ze aan het doen waren. Aan de ene kant zeiden ze dingen als “we hoeven dat niet uit te leggen, iedereen in onze industry snapt dat”, maar tegelijkertijd dachten ze ook “waarom doen ze dat, wat proberen ze te verbergen, wat is hun verborgen agenda?”. De samenwerking loopt duidelijk helemaal niet meer zo soepel.

Wat ging er fout?

In het begin was één woord genoeg. Communicatie ging op een ad-hoc manier en zolang iedereen vol energie en enthousiasme was over de beginnende projecten, liep het lekker. Communicatie ging dan wel ad-hoc, maar regelmatig. Deze beginnende “high-energy” modus heeft ervoor gezorgd dat ze de opzet van een fatsoenlijk cadence of governance hebben verwaarloosd. De eerste crush was over en een zekere fatigue sloop in de relatie: nu hadden ze meer dan ooit een governance structure nodig. 

Dit is het moment dat de gevaren van de “onuitgesproken woorden” in de partnership sluipen. Het is het moment waarop men begint met dingen klakkeloos aan te nemen en stopt met het uitspreken van de dingen die gezegd moeten worden. De communicatie wordt gespannen, de transparantie is verdwenen en de partnership loopt een groot risico. 

Hoe zit het met jouw partnerships, is het tijd om opnieuw te kijken naar jouw communication structure en jouw governance structure?


Ps. Aangezien ze zó belangrijk zijn, komt het vast niet als een verrassing dat zowel effective governance als communicatie een essentieel onderdeel zijn van de masterclasses in London, Amsterdam en Singapore


Lees meer